İşsizler ordusu büyüyor!
Birleşik Metal-İş Sendikası’nın “İşsizlikte Korkutan Tablo: Her Dört Kişiden Biri İşsiz” başlıklı araştırma sermayenin ‘ekonomide büyüme’ ve ‘istihdamda artış’ tespitlerine cevap veriyor.Birleşik Metal-İş Sendikası Araştırma Uzmanı F. Serkan Öngel tarafından hazırlanan rapor TÜİK verileri esas alınarak hazırlanmış. Rapora göre; 2008 yılının Ocak, Şubat ve Mart ayları içinde işsizlik oranı %24’e ulaşmış bulunuyor.
İşsizlik oranı %24’e dayandı!
2008 yılının ilk üç ayı baz alınarak raporun Hanehalkı işgücü anketi sonuçlarına göre Türkiye genelindeki işsizlik oranı %11,6’ya dayanmış durumda. Bu orana; Türkiye İstatistik Kurumu’nun tanımıyla işsizler odusuna eklenen (kâr karşılığı, yevmiyeli, ücretli ya da ücretsiz olarak hiçbir işte çalışmamış ve böyle bir iş ile bağlantısı da olmayan) kişiler eklenince bu oran %24 düzeyine çıkıyor. Yani resmi açıklanan 2 milyon 642 bin işsizin yanında bir de tanım gereği işsiz sayılmayan belki de işsizliği en derin bir biçimde yaşayan 2 milyon 761 bin işsiz daha var. Böylelikle toplam işsiz sayısı 5 milyon 403 bin düzeyine ulaşıyor.
"AKP döneminde işsizlik iyice arttı"
Adalet ve Kalkınma Partisi’nin ilk defa iktidara geldiği 2002 yılından bu yana işsizlik verileri bir türlü kontrol altına alınamıyor. Açıklanan resmi istatistiklere göre 2000 yılında yüzde işsizlik 6,5, 2001 yılında yüzde 8,4 iken, AKP’li yıllarda oran yüzde 10 civarında dolaştı. Buna karşın işsizlik hesaplamasının dışında tutulan iş bulma umudunu kaybettiği için iş aramayanların oranı 10 kat artış gösterdi. Bu kesimlerde dikkate alındığında işsizlik oranı AKP hükümeti döneminde resmi açıklamalardan farklı olarak ciddi bir yükseliş gösterdi.
Açıklamada ayrıca şu önerilere yer verildi:
1) Verimlilik ve kar oranları artarken, çalışma süreleri uzamakta, ücretler aşağıya çekilmektedir. Verimlilik artışı emekçilerin ücretlerine aynı düzeyde yansıtılmalı, çalışma süreleri azaltılarak yeni istihdam olanakları yaratılmalıdır.
2) Kamu hizmetlerinin nitelikli bir biçimde yerine getirilmesi için personel eksikliği giderilmelidir.
3) Kamunun yatırımcı rolü hatırlanmalı ve ihtiyaç görülen alanlarda yatırımlar hayata geçirilmelidir.
4) Özelleştirme uygulamalarına son verilmelidir.
5) Sendikal örgütlenmeler önündeki engeller kaldırılmalı, çalışanların işten çıkartılmasının önüne geçilmelidir.
6) Tarımda yaşanan ve hiçbir tedbirin alınmadığı çöküşün önüne geçilmelidir. İstihdam yapısındaki dönüşüm planlı ve aşamalı olarak yaşanmalıdır.
Kaynak: birlesikmetal.org
2008 yılının ilk üç ayı baz alınarak raporun Hanehalkı işgücü anketi sonuçlarına göre Türkiye genelindeki işsizlik oranı %11,6’ya dayanmış durumda. Bu orana; Türkiye İstatistik Kurumu’nun tanımıyla işsizler odusuna eklenen (kâr karşılığı, yevmiyeli, ücretli ya da ücretsiz olarak hiçbir işte çalışmamış ve böyle bir iş ile bağlantısı da olmayan) kişiler eklenince bu oran %24 düzeyine çıkıyor. Yani resmi açıklanan 2 milyon 642 bin işsizin yanında bir de tanım gereği işsiz sayılmayan belki de işsizliği en derin bir biçimde yaşayan 2 milyon 761 bin işsiz daha var. Böylelikle toplam işsiz sayısı 5 milyon 403 bin düzeyine ulaşıyor.
"AKP döneminde işsizlik iyice arttı"
Adalet ve Kalkınma Partisi’nin ilk defa iktidara geldiği 2002 yılından bu yana işsizlik verileri bir türlü kontrol altına alınamıyor. Açıklanan resmi istatistiklere göre 2000 yılında yüzde işsizlik 6,5, 2001 yılında yüzde 8,4 iken, AKP’li yıllarda oran yüzde 10 civarında dolaştı. Buna karşın işsizlik hesaplamasının dışında tutulan iş bulma umudunu kaybettiği için iş aramayanların oranı 10 kat artış gösterdi. Bu kesimlerde dikkate alındığında işsizlik oranı AKP hükümeti döneminde resmi açıklamalardan farklı olarak ciddi bir yükseliş gösterdi.
Açıklamada ayrıca şu önerilere yer verildi:
1) Verimlilik ve kar oranları artarken, çalışma süreleri uzamakta, ücretler aşağıya çekilmektedir. Verimlilik artışı emekçilerin ücretlerine aynı düzeyde yansıtılmalı, çalışma süreleri azaltılarak yeni istihdam olanakları yaratılmalıdır.
2) Kamu hizmetlerinin nitelikli bir biçimde yerine getirilmesi için personel eksikliği giderilmelidir.
3) Kamunun yatırımcı rolü hatırlanmalı ve ihtiyaç görülen alanlarda yatırımlar hayata geçirilmelidir.
4) Özelleştirme uygulamalarına son verilmelidir.
5) Sendikal örgütlenmeler önündeki engeller kaldırılmalı, çalışanların işten çıkartılmasının önüne geçilmelidir.
6) Tarımda yaşanan ve hiçbir tedbirin alınmadığı çöküşün önüne geçilmelidir. İstihdam yapısındaki dönüşüm planlı ve aşamalı olarak yaşanmalıdır.
Kaynak: birlesikmetal.org
