Yalancı yalancı sana kimse inanmaz...
Evvel zaman içinde kalbur saman içinde
Bir küçük çoban varmış, yalancılık yaparmış
Çıkmış bir gün kırlara çiçekli bayırlara, balkonlara
"Barış var!" diye bağırmış, köy halkını çağırmış
Toplanmış halklar bir araya, Laz'ı Ermeni'si Kürdü Türk'ü
"Barış!" diye bağırmış ana dilinde bir anne, yaşadığı 61 yıla inat tüm sesiyle
Bizim çoban sinirlenmiş,
"En gür ses benim olmalı ben konuşmalıyım, sen susmalı" diye homurdanmış
Dayanamayıp vermiş emri "Götürün bunu"
Sürü korkmuş "hani barış?" diye soracaklarına
"Aman bana dokunmasın" deyip kaçışmışlar çayıra bayıra
Aradan zaman geçmiş, unutturmayacak ya bizim çoban kendisini
"Haydi, bir daha" diye çığırmış yine halkını, amacı hep sürünün başında kalmakmış
Daha çok yeşilim, daha çok suyum var sadece sizin için sevgili halkım demiş
Daha çok ekmek, daha çok sevgi diye de kavalıyla güzel bir türkü tutturmuş
Oysa ülkenin her yanını HES' lerle donatır, HES istemiyoruz diyenleri de kavalından yarattığı gaz bombaları ile acımadan öldürtürmüş
İnmiş sonra balkondan, sürüsünü dağıtmış çayırlara, bağlara
Kurulmuş bir ağacın altına, sinsi sinsi gülerken
Yan köyden başka bir çoban gelivermiş yanı başına
Korkmuş bizim yalancı çoban "Eyvah!" demiş, "Şimdi doğruları ile yok edecek beni"
"Ben de konuşmak istiyorum" demiş komşu çoban. "Anlatmak istiyorum korkusuzca
Sürüne yaptıklarını, ülkene yaptıklarını, bu ülkede nasıl barış olmadığını..."
"Benimle baş edemezsin" demiş yalancı çoban. "Ne yapar, ne eder yok ederim seni de. Yıllardır bu hep böyle... Bak demiş, neler yapacağım şimdi sana"
"Kurt var!" diye bağırmış köy halkını çağırmış
Sopayı alan koşmuş, fakat görünce karşılarında doğrucu çobanı
Hepsi uyanmış derin uykudan
Herkes kızmış söylenmiş, çoban gülmüş eğlenmiş
Hepinizi aldattım, kurt falan yoktur demiş
Sizin köyünüzü ben yok ettim, yeşilinizi, suyunuzu, toprağınızı ben tükettim
Çocuklarınızı kurt sürülerine verdim, sizi aç bıraktım, haksızlık ettim
Siz kör oldunuz, ben güçlendim...
Aradan geçmiş günler,
Köy halkı karar vermiş ki bu sürünün bir çobana değil, birlik olmaya ihtiyacı var.
Barış içinde yaşarlarken, kimse unutmazken aldığı dersi
Bir kocaman kurt gelmiş dikilmiş yalancı çobanın başına.
Çobanı korku almış
"Kurt var!" diye bağırmış, köy halkını çağırmış
Fakat kimse gelememiş, en sonunda yalancıyı kurt yemiş.
Gökten üç elma düşmüş, biri anlatana, biri dinleyene, diğeri de tüm halklara.
Onlar emiş muradına, biz çıkalım kerevetine.
