Barış, bayram, provokasyon...
Eylemsizlik kararı ile barış umutlarının biraz daha güçlendiğini düşünenler yine hüsrana uğradılar.
Ramazan ayıdır,"kan dökülmesin","silahlar sussun" diye feryat eden insani duyarlılığı karşılıksız bırakmayan KCK, 20 Eylül 2010 tarihine kadar eylemsizlik kararı aldı. Bu karar devlet ve hükümet yetkililerinin tüm görmezlikten gelme ve suskunluk fesadına karşın Türk'ü, Kürt'ü ile yoksul halk tarafından sevinçle karşılandı.
Otuz yıl sonra belki bir bayram yeni acı, yeni çatışma haberleri almadan, barış ve çözüm umudunun yükseldiği bir atmosferde kutlanabilecekti.
Ama ne gezer...
Kanlı iktidarlarını sürdürmede kararlı olanlar; bayram arifesinde bile provokasyondan geri durmadılar. Askeri operasyonlar tüm hızıyla devam ederken 9 HPG gerillasının öldürüldüğü haberi düştü ajanslara. Ardından Van'da cenazeleri almak için toplanan kitleye polisin gerçek mermiler kullanarak saldırması ve kent merkezinin savaş alanına döndüğü, onlarca yaralının olduğu haberleri geldi.
Kürt halkının eşitlik ve özgürlük temelinde bir barış için gösterdiği kararlılığı boşa çıkarmak isteyen egemenler yine yapacaklarını yaptılar.
Halka yoksulluk, açlık, işsizlik, acı ve gözyaşından ötesini vaat edemeyenlerin bayram hediyesi de kanlı bir provokasyondan başka ne olabilirdi ki?
Sözü uzatmayalım, bu yaşananların daha önce de benzerlerini gördük; belli ki, barış ve bayram ortamı kan ve gözyaşı ile beslenenleri engelleyebilecek bir birlik ve örgütlülükten geçiyor.
Bu da tüm barışseverlerin, demokratların, insani duyarlılık sahibi herkesin provokasyonlara karşı sesini yükseltmesini gerektirmektedir.
Barış, savaş ve kanla beslenenlerin lütfunun ürünü olmayacak.
Ona ekmek gibi, su gibi ihtiyaç duyanların emek ve fedakârlığının hediyesi olacaktır barış.
